ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ 2026 ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΧΡΑΝΤΟΥ

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΣΥΡΟΥ & ΑΝΔΡΟΥ

 ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΧΡΑΝΤΟΥ ΑΝΔΡΟΥ

    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Οι πύλες του Μοναστηριού θα είναι ανοικτές καθ΄όλη την διάρκεια της ημέρας και σε όλες τις Ιερές Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα που βρίσκεται παρακάτω.  Όσοι θέλουν να συμμετάσχουν είναι ευπρόσδεκτοι.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΑΙΩΝ ΒΡΑΔΥ         
 ΩΡΑ 06:00 μ.μ. - 07:00 μ.μ.          
ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΡΩΙ         
ΩΡΑ 06:00 π.μ .- 07:30 π.μ.
ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΒΡΑΔΥ       
ΩΡΑ 06:00 μ.μ. – 07:30 μ.μ.
ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΠΡΩΙ              
 ΩΡΑ 06:00 π.μ .- 07:30 π.μ.
ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΒΡΑΔΥ             
ΩΡΑ 06:00 μ.μ. – 07:30 μ.μ.
ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΡΩΙ        
ΩΡΑ 06:00 π.μ .- 07:30 π.μ.
ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ Ι. ΕΥΧΕΛΑΙΟ
ΩΡΑ 05:00 μ.μ. – 06:00 μ.μ.
ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΒΡΑΔΥ      
ΩΡΑ 06:00 μ.μ. – 07:30 μ.μ.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΠΡΩΙ         
ΩΡΑ 06:00 π.μ .- 08:00 π.μ.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΒΡΑΔΥ        
ΩΡΑ 06:00 μ.μ. – 08:30 μ.μ.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΡΩΙ   
ΩΡΑ 10:30 π.μ. - 01:00 μ.μ.    
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΒΡΑΔΥ
ΩΡΑ 06:00 μ.μ. – 08:00 μ.μ.
ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΩΙ         
 ΩΡΑ 06:00 π.μ. – 08:00 π.μ.
ΑΝΑΣΤΑΣΗ                                   
 ΩΡΑ 11:15 μ.μ. – 01:30 π.μ.
ΑΓΑΠΗ                                           
ΩΡΑ 11:00 π.μ. – 12:00 π.μ.
ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ               
ΩΡΑ 06:00 π.μ. - 07:30 π.μ.

Υπενθυμίζεται ότι η συμμετοχή στις Ακολουθίες του Μοναστηριού πρέπει να γίνεται πνευματικά, με προσευχή και συμμετοχή στα Ιερά Γεγονότα που ενθυμούμεθα.
Όσοι επιθυμούν να εορτάσουν, θα πανηγυρίσουν κι εφέτος την Ανάσταση του Χριστού μέσα στην ασφάλεια του Μοναστηριού, με τον χαρμόσυνο ήχο της καμπάνας, ακούγοντας και ψάλλοντας το «Χριστός Ανέστη» χωρίς τα κοσμικά πυροτεχνήματα, τα οποία ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΑ.
Είθε, όλοι και φέτος να ζήσουμε και να εορτάσουμε την Μεγάλη Εβδομάδα, την Ανάσταση του Χριστού με πνευματικό και ορθόδοξο τρόπο.
Εκ της Ιεράς Μονής.

Στην ανάσταση του δικαίου Λαζάρου Θεοφάνης ο Κεραμεύς

 

1. Σήμερα, ο Ευαγγελιστής Ιωάννης που έπεσε στο στήθος του Χριστού, μας παραθέτει πλούσιο τραπέζι, κι αυτό είναι η ανάσταση του δικαίου Λαζάρου. Και ως άρτο βέβαια παραθέτει τη διήγηση της ιστορίας, κι αντί για καρυκεύματα γλύκανε το τραπέζι με θεολογικές έννοιες. Εντείνοντας, λοιπόν και την ακοή και τη διάνοια, ως καλοί ομοτράπεζοι, ας απολαύσουμε με πολλή όρεξη τα πνευματικά εδέσματα. Η λεπτομερής βέβαια διήγηση του θαύματος χρειάζεται πολύν καιρό και λόγο. Εμείς όμως αφήνοντας τα πολλά, και όσα εξήγησαν οι πριν από εμάς, θα αγγίξουμε τα σπουδαιότερα.

Στην ανάσταση του δικαίου Λαζάρου

2. Κατά τον καιρό εκείνο «αρρώστησε κάποιος, κι αυτός ήταν ο Λάζαρος από τη Βηθανία, από το χωρίο όπου κατοικούσαν η Μαρία και η Μάρθα» (Ιωάν. ια΄). Εδώ ο Ευαγγελιστής χρησιμοποίησε κάποια ακριβέστερη διήγηση, δηλαδή ανάφερε και το όνομα της κωμοπόλεως, και του αρρώστου και των αδελφών του, πράγμα που δεν το έκανε σε άλλο θαύμα. Και νομίζω ότι από τα στοιχεία αυτά δείχνει ότι είναι διαφορετικός αυτός ο Λάζαρος από τον φτωχό Λάζαρο για τον οποίον διηγήθηκε ο θειότατος Λουκάς στις παραβολές (βλ. Λουκ. ιστ΄ 19-31). Μάλλον, όμως, αυτό έγινε, γιατί υπάρχει συνήθεια στον ευαγγελιστή Ιωάννη, να αρχίζει από τα αισθητά, και να οδηγεί ήρεμα τον λόγο προς τα υψηλότερα, όπως έγινε στη διήγηση για τη Σαμαρείτιδα και για τον τυφλό, έτσι και εδώ τοποθετεί το γεγονός ώστε να εκληφθεί και πνευματικά και ιστορικά. Θα γίνει φανερό, λοιπόν, περισσότερο τι πρέπει να εννοούμε για τον Λάζαρο και την κωμόπολη και τα λοιπά. Θα είναι δε αυτό ολοφάνερο εάν αναφέρουμε τη μετάφραση των ονομάτων στην Ελληνική γλώσσα. Λάζαρος, λοιπόν, μεταφράζεται βοηθούμενος. Βηθανία πάλι σημαίνει οίκος δόξας και υπακοής. 

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου Fr. Lev Gillet

 

Τὸ Σάββατο τοῦ Λαζάρου κατέχει ξεχωριστὴ θέση στὸ λειτουργικὸ ἡμερολόγιο. Δὲν ἀνήκει στὶς σαράντα ἡμέρες τῆς μετάνοιας τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς οὔτε καὶ στὶς ὀδυνηρὲς ἡμέρες τῆς Μ. Ἑβδομάδας, αὐτὲς ποὺ ἀρχίζουν ἀπὸ τὴ Μεγάλη Δευτέρα καὶ τελειώνουν τὴ Μεγάλη Παρασκευή. Μαζὶ μὲ τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων συνθέτουν ἕνα σύντομο χαρούμενο πρελούδιο τῶν γεμάτων πόνο ἡμερῶν ποὺ ἀκολουθοῦν.

Δύο σημαντικὰ περιστατικὰ συνδέονται μὲ τὴ Βηθανία: ἐκεῖ ἀνέστησε τὸν Λάζαρο καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ξεκίνησε ὁ Ἰησοῦς τὴν πορεία καὶ ἄνοδό Του πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα. Ἡ ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου εἶναι ἕνα γεγονὸς πού, ὅπως θὰ δοῦμε, ἔχει ἐξαιρετικὰ μεγάλη σημασία. Συνδέεται μυστηριωδῶς μὲ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας καὶ παίζει, ὡς πρὸς αὐτή, τὸ ρόλο μίας ἔμπρακτης προφητείας.

Ἡ εἴσοδος τοῦ Χριστοῦ στὰ Ἱεροσόλυμα Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

 «Τὴν ἄλλη μέρα, τὸ μεγάλο πλῆθος ποὺ εἶχε ἔρθει γιὰ τὴ γιορτὴ τοῦ Πάσχα, ὅταν ἄκουσαν ὅτι ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς στὰ Ἱεροσόλυμα, πῆραν κλαδιὰ φοινικιᾶς, καὶ βγῆκαν ἀπὸ τὴν πόλη νὰ τὸν προϋπαντήσουν, καὶ κραύγαζαν: «Δόξα στὸν Θεό! Εὐλογημένος αὐτὸς ποὺ ἔρχεται σταλμένος ἀπὸ τὸν Κύριο! Εὐλογημένος ὁ βασιλιὰς τοῦ Ἰσραὴλ» (Ἰωάν. ιβ, 12-13). Τὴν ἑπόμενη μέρα τοῦ δείπνου τῆς Βηθανίας, ὁ Κύριος ξεκίνησε γιὰ τὰ Ἱεροσόλυμα, τὴν πόλη ποὺ θανάτωσε τοὺς προφῆτες.

Ἡ Ἱερουσαλὴμ δὲν ἦταν τόπος ὅπου κατοικοῦσαν μόνο οἱ στενόμυαλοι φαρισαῖοι, οἱ ἀλαζόνες γραμματεῖς καὶ οἱ θεομίσητοι ἀρχιερεῖς. Ἦταν καὶ μία μυρμηγκοφωλιὰ τῆς ἀνθρωπότητας. Ἦταν ἕνας τεράστιος τόπος ὅπου μαζεύονταν ἀπ’ ὅλα τὰ μέρη προσκυνητές, καθὼς καὶ ἀφοσιωμένοι ἄνθρωποι, ἄνδρες καὶ γυναῖκες. Τὴν ἐποχὴ τοῦ Πάσχα ἡ Ἱερουσαλὴμ εἶχε τόσους κατοίκους ὅσους περίπου καὶ ἡ Ρώμη, ποὺ τότε ἦταν πρωτεύουσα τοῦ κόσμου. Αὐτὸ τὸ τεράστιο πλῆθος ἀνθρώπων συγκεντρωνόταν στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ νὰ πλησιάσει περισσότερο τὸν Θεό. Τὴν ἡμέρα αὐτὴ εἶχαν τὴν ἀντίληψη κάποιας μυστηριώδους προσέγγισης τοῦ Θεοῦ καὶ στὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ εἶδαν τὸν ἀπὸ πολλοῦ ἀναμενόμενο Βασιλιὰ τοῦ Οἴκου Δαβίδ. Ἔτσι, σὰν εἶδαν τὸν Κύριο νὰ κατεβαίνει ἀπὸ τὸ Ὅρος τῶν Ἐλαιῶν, oι ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔτρεξαν νὰ τὸν προϋπαντήσουν. Μερικοὶ ἔστρωσαν τὰ ροῦχα τους στὸ δρόμο μπροστά Του, ἄλλοι ἔκοβαν κλαδιὰ ἀπὸ τὶς φοινικιὲς καὶ μ’ αὐτὰ στόλιζαν τὸ δρόμο. Ὅλοι τους ἔκραζαν μὲ χαρά: «Δόξα στὸν Υἱὸ τοῦ Δαβίδ· εὐλογημένος καὶ δοξασμένος νὰ εἶναι Ἐκεῖνος ποὺ ἔρχεται στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, ὁ Βασιλιὰς τοῦ Ἰσραήλ».

 

Κυριακὴ τῶν Βαΐων[1] Αγίου Χρυσοστόμου Μητροπολίτου Σμύρνης του Ιερομάρτυρος

 «Ὡσαννά,

εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου,

ὁ βασιλεὺς τοῦ ᾿Ισραήλ»

(Ἰωάν. 12,13)

Βασιλικὴν ὄντως ἑορτὴν ἑορτάζομεν σήμερον· βασιλικὴν δεχόμεθα ἐπίσκεψιν, καὶ τὰ πάντα βασιλικῶς πρέπει νὰ εὐτρεπίσωμεν, διότι ὅπου βασιλέως παρουσία, ἐκεῖ καὶ ἡ προετοιμασία, καὶ ἡ τάξις καὶ ἡ ὑποδοχὴ πρέπει νὰ εἶνε ἀνάλογα καὶ πρὸς τὸ μεγαλεῖον τῆς ἑορτῆς, καὶ πρὸς τὴν ὑψηλὴν ἀξίαν τοῦ βασιλικοῦ ἐπισκέπτου.

Πρὸς τὴν τοιαύτην δὲ μεγαλοπρεπῆ, ἣ μᾶλλον εἰπεῖν θεοπρεπῆ, προετοιμασίαν καὶ ὑποδοχὴν μᾶς καλοῦσιν ἐκ τοῦ βάθους τῶν αἰώνων αἱ παλαιαὶ φωναὶ τῶν προφωτῶν, ἃς ἐπαναλαμβάνουσι καὶ οἱ ἀπειρόκακοι παῖδες, οἱ ὁποῖοι κρατοῦντες τὰ βαΐα τῶν φοινίκων ἐν χερσὶν ὑποδέχονται σήμερον τὸν ἐρχόμενον Βασιλέα τῆς Νέας Ἱερουσαλήμ, βοῶντες, κεκραγότες καὶ λέγοντες: «Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών, κήρυττε, θύγατερ Ἱερουσαλήμ, ἰδοὺ ὁ Βασιλεύς Σου ἔρχεται πραῢς καὶ σῴζων». Καὶ ἔτι περισσότερον ἐντείνοντες τὰς φωνάς των κραυγάζουσιν: «Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, ὁ Βασιλεῦς τοῦ Ἰσραήλ».

Ομιλία Α΄ Στα Βαΐα Θεοφάνης ο Κεραμεύς

 Ευλόγησε, Κύριε

Χαίρε πολύ θυγατέρα της Σιών, ευχαριστήσου και αγάλλιασε και γέμισε ευφροσύνη, ολόκληρη η Εκκλησία του Χριστού. Διότι νάτος έρχεται πάλι προς εσένα ο Βασιλιάς. Νάτος έρχεται ο Νυμφίος σου καθισμένος επάνω σε πουλάρι, όπως σε θρόνο. Ας βγούμε να Τον προϋπαντήσουμε, ας βιαστούμε να δούμε τη δόξα Του, ας προλάβουμε να τιμήσουμε τον ερχομό Του με χαρά. Άλλη μια φορά εμφανίζεται η σωτηρία στον κόσμο, πάλι ο Θεός έρχεται επάνω στον Σταυρό.

Ξαναέρχεται ο Βασιλιάς της Σιών, που είναι η προσμονή των εθνών, σ’ αυτήν και χαρίζει και πάλι τη σωτηρία στον κόσμο, μας επισκέπτεται πάλι το φως και πάλι παύει η πλάνη, πάλι ανθίζει η αλήθεια, πάλι χορεύει η Εκκλησία και μένει χήρα η Συναγωγή. Πάλι ντροπιάζονται οι δαίμονες, πάλι διαλύεται η κατάρα, και πάλι ταράζονται οι Εβραίοι, πάλι συντρίβεται ο δράκοντας, πάλι ευφραίνονται τα έθνη, και πάλι στολίζεται η Σιών.

 

Ὁμιλία εἰς τὴν ἁγίαν ἑορτὴν τῶν Βαΐων καὶ εἰς τὸν πῶλον Ἅγιος Εὐλόγιος Ἀλεξανδρείας

 Ἑορτάζουμε σήμερα οἱ πιστοὶ ἐπίσκεψι βασιλικὴ ἂς ὑποδεχθοῦμε τὸν Βασιλέα θεοπρεπῶς. Ἦλθε λοιπὸν ἡ ὥρα, ἂς μὴ κοιμώμεθα, ἂς ὑψώσωμε τὸν νοῦ πρὸς τὸν Θεόν, μὴ σβύσωμε τὸ πνεῦμα, ἂς ἀνάψωμε χαρμόσυνες λαμπάδες, ἂς ἀνανεώσωμε τὸν χιτώνα τῆς ψυχῆς, ἂς βαστάσωμε νικηφόρως τὰ βαΐα καὶ ἂς βοήσωμε μαζὶ μὲ τὸν ὄχλον, ἂς ὑμνήσωμε ὅπως τὰ παιδιά, μαζί τους: «Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».

Ἰδοὺ ὅτι ἦλθεν, ἰδοὺ ἐφανερώθη, ἰδοὺ ἔφθασε. Πάλιν εἰσέρχεται στὴν Ἱερουσαλήμ, πάλι σταυρὸς ἑτοιμάζεται, πάλι σχίζεται τὸ χειρόγραφό του Ἀδάμ, πάλιν ὁ Παράδεισος ἀνοίγεται, πάλι γίνεται ἔνοικός του ὁ ληστής, πάλιν ἡ ἐκκλησία χορεύει, πάλιν ἡ πονηρὰ Συναγωγὴ χηρεύει, πάλιν οἱ δαίμονες αἰσχύνονται, πάλιν οἱ Ἰουδαῖοι μαίνονται, πάλιν οἱ πιστοὶ διασώζονται.

Ὅλα συμμετέχουν στὴν ἑορτή, ὅλα ὑμνοῦν τὸν Δεσπότη, οἱ οὐρανοὶ εὐφραίνονται, τὰ ὅρη ἀγάλλονται. Ποταμοὶ κροτήσετε, προσέλθετε, βοήσετε, βλέποντας τοὺς λόγους τῶν Προφητῶν μας νὰ πραγματοποιοῦνται· τὰ ὅρη ἀλαλάξετε, νήπια ὑμνήσετε, μαθηταὶ κηρύξετε, ἱερεῖς λαλήσετε, ἔθνη συναχθῆτε· τὰ οὐράνια, τὰ ἐπίγεια, τὰ καταχθόνια, κάθε ἡλικία καὶ ἀξίωμα.

 

Εἰς τὴν Ε΄ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ὅπου γίνεται καὶ λόγος περὶ ἐλεημοσύνης

 Ὑπάρχουν μερικὰ θαλάσσια μέρη ποὺ τρέφουν μεγάλα κητώδη θηρία. Ὅσοι λοιπὸν πλέουν σʼ αὐτὰ τὰ μέρη κρεμοῦν κώδωνες στὰ πλευρὰ τῶν πλοίων, ὥστε τὰ θηρία τρομαγμένα ἀπὸ τὸν ἦχο τους νὰ φεύγουν. Καὶ τοῦ δικοῦ μας βίου ἡ θάλασσα τρέφει πολλὰ καὶ φοβερώτερα θηρία, τὰ πονηρὰ πάθη δηλαδὴ καὶ τοὺς ἐφόρους τῶν παθῶν δαίμονες ποὺ εἶναι πονηρότεροι.

Ἐπιπλέει σʼ αὐτὴ τὴ θάλασσα σὰν πλοῖο ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ κι ἀντὶ γιὰ κώδωνες ἔχει τοὺς πνευματικοὺς διδασκάλους, ὥστε μὲ τὸν ἱερὸ ἦχο τῆς διδασκαλίας τούτων νʼ ἀπομακρύνη τὰ νοητὰ θηρία. Αὐτὸ προφανῶς προτυπώνοντας ἡ στολὴ τοῦ Ἀαρών, εἶχε εὔηχους κώδωνες ραμμένους στὰ ἄκρα της καὶ σύμφωνα μὲ τὰ θέσμια ἔπρεπε νʼ ἀκούεται ὁ ἦχος τους, ὅταν λειτουργοῦσε ὁ Ἀαρών.

2. Ἐμεῖς δέ, μεταφέροντας καλῶς τὸ γράμμα στὸ πνεῦμα, ἂς ἠχήσουμε τώρα σὲ σᾶς πνευματικά, καὶ μάλιστα κατὰ τὸν καιρὸ τῆς νηστείας, ὁπότε ἐπιτίθενται ἀγρίως φανερὰ καὶ ἀφανῆ θηρία· φανερὰ μὲν ἡ γαστριμαργία, ἡ μέθη καὶ τὰ παρόμοια, ἄλλα δὲ ἀφανῶς ἐνεδρεύοντα, ἡ κενοδοξία καὶ ἡ ὑπερηφάνεια, ἡ ὑπεροψία καὶ ἡ ὑπόκρισις. Ὁ ἴδιος δὲ ἦχος εἶναι καὶ φυγαδευτήριο τῶν τοιούτων θηρίων καὶ φυλακτήριο τῶν ἀσκούντων τὴ νηστεία.