Βράδυ αναστάσεως 2015. Πλήθος μεγάλο, στο Χριστός Ανέστη του γέροντα Ευδόκιμου, γύρω από τον μικρό πέτρινο εξώστη/άμβωνα στο προαύλιο του μοναστηριού. Από όλες τις περιοχές οι επισκέπτες. Τόσοι πολλοί και πολλά αυτοκίνητα που δυσκολευόσουν να παρκάρεις. Ο παλιός χωμάτινος δρόμος χάλια από τις συνεχείς βροχοπτώσεις. Λίγοι τολμήσαμε να τον ανεβοκατέβουμε (4-5 αυτοκίνητα), τα δεκάδες άλλα αυτοκίνητα ήρθαν γύρω-γύρω από την περιοχή του Κορθίου. Τόσα χρόνια τόσες εκατοντάδες επισκέπτες κάθε Μεγάλη Εβδομάδα ψάχνουν δρόμο για την αετοφωλιά του μοναστηριού στους Γερακώνες. Τόσα χρόνια τόσες μάταιες υποσχέσεις για ένα δρόμο. Κατά τα άλλα μιλάμε πάντα για θρησκευτικό τουρισμό!!! Με τι; Με ελικόπτερα ή με γαϊδουράκια; Ή, θα κανεις 20 χιλιόμετρα για 1200 μέτρα μισοκατεστραμένου δρόμου; Ας ελπίσουμε πως κατι θα γίνει κάποια στιγμή από αυτούς που υπόσχονται...
Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός. Μια τελετουργία που χάνεται στους αιώνες. Μια λειτουργία με έντονο συναισθηματικό φορτίο. Όπως έλεγε ο σπουδαίος Μάνος Χατζιδάκις "με συγκλονίζει η πορεία προς την σταύρωση και την ανάσταση που στους Έλληνες έχει τόσο δραματικό στοιχείο". Πάνω σε αυτούς τους αιώνιους συμβολισμούς ακούμπησαν οι Έλληνες. Πάνω σε αυτούς τους μεγάλους συμβολισμούς ακούμπησαν και άλλοι διαχρονικά όπως οι Ρώσοι και τόσοι άλλοι. Δεύτε λάβετε φως λοιπόν τέτοια μέρα. Εδώ ο γέροντας Ευδόκιμος ιερουργεί ένα ακόμα Πάσχα σε μια δύσκολη εποχή. Ακούραστος. Βιβλική μορφή. Ο Ευδόκιμος, ιερουργεί ακάματος πιστός σε μια παράδοση χιλιάδων χρόνων. Και του χρόνου...
Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι των Γερακώνων μόνο η πόρτα του μοναστηριού της Παναχράντου φωτεινή. Θα μπορούσε κανείς να πει το οξύμωρο "μια κατάβαση στο φως" μιας και οι επισκέπτες που φτάνουν κατεβαίνουν τα σκαλοπάτια για να φτάσουν στην φωτεινή πόρτα του μοναστηριού....
Ο προαύλιος χώρος της Μονής με τους επισκέπτες γύρω-γύρω όπως διαμορφώθηκε πλέον και λειτουργικά και αισθητικά...
Και ο πάντα "αιρετικός" Τζίμης Πανούσης, με την γυναίκα του, για Ανάσταση στο μοναστήρι. "Του χρόνου θα φέρω και την κόρη μου που τώρα είναι 6 χρονών. Έρχομαι κάθε χρόνο, αγαπώ τον Ευδόκιμο, είναι σπουδαία μορφή" έλεγε χαμογελαστός. 
Το παραδοσιακό τραπέζι στο αργά τη νύχτα για όσους έμειναν μέχρι τέλος. Και όλως περιέργως έμειναν πολλοί. Εδώ ο Αέτιος με τις κοπέλες της ΚΟΙΝΣΕΠ σερβίρουν τους επισκέπτες...
Και το παραδοσιακό κοινό τραπέζι όσων άντεξαν το ξενύχτι.
Ο Ευδόκιμος με την σούπα μετά 40 μέρες νηστεία. Το έλεγαν οι παλιοί "βαριά η καλογερική", πολύ βαριά, αλλά και επιλογή ζωής για ορισμένους...
Και τα βεγγαλικά της Θεοσκεπάστου όπως φαίνονταν από την Πανάχραντο...
Μια ακόμα στιγμή με την Χώρα και τα βεγγαλικά της την βραδιά της αναστάσεως του 2015
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΕΝ ΑΝΔΡΩhttp://www.enandro.gr/index.php/koinonia/1333-2015-04-09-05-17-41